Mei 2026

In dit interview vertelt Felix Schussler over zijn voorste kruisbandblessure. Felix vertelt hoe hij de weken vóór en ná de operatie heeft ervaren. Op het moment van dit interview zit Felix in week zes van zijn revalidatie na de voorste kruisband operatie.

01. WANNEER, WAAR EN HOE GEBEURDE HET?

“In de slotfase van één van de laatste wedstrijden voor de winterstop in 2025, bij mijn voetbalstudententeam Odysseus’91 5, liep ik mijn voorste kruisband blessure op. Ik ging een luchtduel aan, werd in mijn sprong licht geduwd en landde op mijn rechterbeen terwijl de rest van m’n lichaam doordraaide. Ik ging er meteen doorheen en moest hinkelend het veld af.”

02. WAT DACHT JE OP DAT MOMENT?

“Ik heb weleens vaker een klap op m’n knie gehad waarvan de pijn een paar dagen later verdween, dus heb niet meteen actie ondernomen. Erg dom, bleek achteraf. De dag na de wedstrijd was m’n rechterknie niet heel dik en ik kon snel weer prima lopen. Naast sporten, kon ik na een weekje eigenlijk gewoon alles weer, dus ik ging ervan uit dat het niks was. Totdat ik mij een paar weken later uit het niets verstapte en er weer vol doorheen ging. Ik had een paar drankjes op, maar wist meteen dat dit foute boel was. Dit keer deed het veel meer pijn en de volgende ochtend was m’n knie door de vochttoename niet meer te herkennen.”

03. WIST JE DIRECT WAT EEN KRUISBAND BLESSURE INHIELD?

“Nee, ik heb tot m’n achttiende op hoog niveau geschaatst en daar kwamen dit soort blessures nooit voor. Ik hield er ook helemaal geen rekening mee dat dit mij kon overkomen. Ik had immers sterke benen gekregen door jarenlang te schaatsen.
Pas toen de huisarts via de telefoon erop aandrong dat ik beter meteen langs kon komen dan een dag wachten, realiseerde ik me dat dit serieus kon zijn. Een röntgenfoto volgde waarop ze iets op m’n knieschijf zagen, wat in veel gevallen betekent dat er iets mis met de aanhechting. Oftewel: de voorste kruisband.

“Het zal toch niet” dacht ik. In de tussentijd had ik opgezocht wat deze blessure inhoudt. De ene na de andere website beschreef het als “één van de zwaarste blessures die je kunt oplopen”, de doemscenario’s spookten door m’n hoofd. Onderweg naar de afspraak in het ziekenhuis, dat bij mij om de hoek zit, had ik nog hoop, ik kon er namelijk gewoon heen lopen. Maar na twee testjes zei de orthopeed: “Gescheurde voorste kruisband, scheur in de buitenste meniscus en binnenste knieband.”

Het voelde alsof de wereld in elkaar stortte. Ik kreeg het benauwd en zag zwart voor m’n ogen van de schrik, gelukkig was ik al in het ziekenhuis. Ik mocht meteen doorlopen naar de gipskamer waar ik een brace kreeg. Want de binnenste knieband kon met een brace nog uit zichzelf genezen.”

04. WAAR HEB JE ADVIES INGEWONNEN EN WELKE ACTIES HEB JE ONDERNOMEN?

“Dezelfde dag heb ik de fysio gebeld, die is meteen langsgekomen om de schade te bekijken en een plan op te stellen. Tot aan de operatie heb ik veel tijd doorgebracht in de sportschool. De kracht in m’n knie kwam eigenlijk best snel terug. Dit was fijn, maar aan de andere kant zó frustrerend omdat ik wist dat ik na de operatie weer op nul begon. Daarnaast heb ik nog veel dingen gepland waarvan ik wist dat ik die na de operatie voor een lange tijd niet meer zou kunnen. Zo heb ik mijn studie afgesteld op de gevolgen van de operatie, maar ben ik ook zeker nog wel een aantal keer de stad ingegaan en heb veel geborreld met vrienden.”

05. HOE GING HET NA DE OPERATIE?

“De eerste zes weken na de operatie ben ik terug bij m’n ouders gaan wonen. Dit was echt nodig, want traplopen, boodschappen doen en andere dagelijkse dingen gingen echt niet. Hier keek ik van tevoren erg tegenop. Ik ga namelijk graag mijn eigen gang, terwijl ik bij mijn ouders rekening moet houden met hun ritme. Uiteindelijk viel dit wel mee, het was stiekem ook wel lekker om niet elke avond te hoeven koken.

De dag na de operatie begon ik al met fysio-oefeningen. Proberen de knie zo ver mogelijk te strekken en m’n quadriceps aan te spannen werd een soort sport voor me. De eerste weken gebeurde er niks in die spieren, maar wat was ik blij toen ik opeens mijn bovenbeen zag samentrekken.
Na dit moment merkte ik steeds meer dat ik progressie maakte.
Na drie weken mocht ik voorzichtig beginnen te lopen met één kruk en na vier weken liep ik binnenshuis helemaal zonder.

Ik ga nu bijna de zesde week na de operatie in en elke dag kan ik weer wat meer. Mijn krukken gebruik ik bijna niet meer en zal over een week terug verhuizen naar mijn studentenkamer in Utrecht. Waar ik weer het normale leven zo goed mogelijk probeer op te pakken.”

06. WAT VOND JE TEGENVALLEN?

“De eerste dagen na de operatie waren zwaar. Ik had veel pijn waardoor ik lastig in slaap kwam en regelmatig wakker werd. Overdag kon ik niet veel meer dan gamen, lezen, films kijken en veel nadenken. Vooral dat laatste zorgde ervoor dat ik me regelmatig miserabel voelde en dacht dat dit eindeloos ging duren.
Ik wist dat de tijd na de operatie zwaar zou worden en daar had ik me dus ook op ingesteld. Maar van tevoren weet je nooit hoe je daar mentaal mee omgaat.”

07. EN WAT VIEL MEE?

“Wat meeviel, was de progressie die ik maakte. Het verbaasde me hoe snel ik mijn knie tot negentig graden kon buigen en dat ik na vier weken zonder krukken kon lopen. Nog steeds ga ik elke dag vooruit en daag ik mezelf uit om elke oefening beter te doen dan de vorige keer.”

08. WAT IS JE ERVARING BIJ DE FYSIOTHERAPEUT?

“Gelukkig zit de fysiotherapeut op loopafstand, maar de eerste weken werd ik alsnog met de auto gebracht. De eerste afspraken bestonden vooral uit masseren en de knie zo ver mogelijk strekken. Maar al snel gingen we de gym in om oefeningen te doen. Dat was wel een realisatiemoment: de meest makkelijke bewegingen voelden alsof ik ze voor de eerste keer deed en ik kon niet meer dan vijf kilo legpressen.

Maar sporten vind ik leuk, dus ik ben de fysio als mijn sport gaan zien. Ik haal plezier uit de oefeningen en daag mezelf daarin uit. Ik denk dat het belangrijk is om het op die manier te bekijken, aangezien dit voor de komende maanden dagelijkse verplichting is.”

09. HEB JE NOG TIPS VOOR ANDEREN DIE DIT MEEMAKEN?

“Het klinkt raar, maar ik denk: bereid je voor op het ergste. Dan kan het alleen maar meevallen. Ga er niet van uit dat je volgend seizoen weer kan sporten. Kun je toch spelen? Dan is dat winst. Denk niet dat je aankomende zomer los kan gaan op een festival. Lukt dat wel? Mooi meegenomen. Ik probeer te zeggen dat alles wat je wél kan nadat je een nieuwe kruisband hebt, als extra moet zien. Zo haal je de druk van jezelf af en kun je van de kleine dingen genieten.

En oh ja, bel meteen even naar de huisarts als je een flinke klap op je knie hebt gekregen. Kun je een hoop zorgen mee besparen.

Tekst: Felix Schussler & Jeroen van de Camp, FCKruisband.nl
Foto’s: Felix Schussler